​Osteopathie in België



de geschiedenis

 

Osteopathie is overgewaaid uit de USA begin jaren 1900. De eerste Belgische osteopaten hebben hun opleiding genoten in Frankrijk of de UK. Begin jaren 80 werden de eerste opleidingen in België opgestart. Helaas niet allen met dezelfde kwaliteitsnormen. Een intellectuele denktank, de Academie voor Osteopathie, werd opgericht en stelde zich onder meer tot doel de criteria vast te leggen waaraan een opleiding moest voldoen om erkend te worden. Niet alle instituten waren bereid aan deze strenge academische eisen te voldoen. Dit leidde tot een verscheurde eenheid en resulteerde in een veelheid van scholen met ieder een eigen beroepsorganisatie.
Mooi is dat binnen de meeste van  deze organisaties het besef is gegroeid dat deze verdeeldheid schadelijk is voor het imago van het beroep en een serieuze hinderpaal op weg naar erkenning. De vijf grootste beroepsverenigingen, erkend door de Raad van Staten, richtten samen de GNRPO vzw (Groepering Nationaal en Representatief voor de Professionele Osteopaten) op. Deze groepering stelt zich tot doel het beroep en de opleiding eenvormig te maken. Gelukkig wordt er gestreefd naar een universitair niveau.
Dit laatste is essentieel. Een uniform kwalitatief hoogstaand diploma op academisch niveau is de enige weg naar mogelijke erkenning. Een erkenning die de patiënt de duidelijkheid en de veiligheid verzekert die hij verdient.

 



De realiteit vandaag



Sinds 2000 wordt osteopathie terugbetaald door de ziekenfondsen, dit laat vermoeden dat osteopathie in België  wettelijk  erkend is. Helaas niets is minder waar (zie boven)

Osteopathie wordt onderwezen in verschillende privéscholen. Elk met hun eigen leerprogramma. Het dient gezegd, de niveauverschillen zijn aanzienlijk. Weet dat elke school een beroepsvereniging heeft opgericht om haar eigen afgestudeerden te vertegenwoordigen en je komt tot de situatie die vandaag bestaat; 5 beroepsverenigingen om 3000 mensen te groeperen.
Ondanks  verschillende  pogingen om alle neuzen in dezelfde richting te laten wijzen (GNRPO) en vergelijkbare programma’s te creëren, is men er nog steeds niet in geslaagd om één uniform diploma osteopathie te doen gelden, laat staan alles te organiseren binnen één beroepsvereniging.
Jammere zaak voor de consument die ter goeder trouw een “osteopaat” bezoekt. Hij heeft geen enkele zekerheid.
Ook voor andere disciplines in de gezondheidszorg maakt dit de zaken er niet duidelijker op. Voor hen is het, gezien het  grote verschil in aanpak, niet altijd even duidelijk naar wie door te verwijzen.
Een zekere terughoudendheid vanuit de klassieke geneeskunde ten aanzien van Osteopathie dient dan ook niemand te verbazen.



Onze visie



Zonder het proces te willen voeren welke opleidingen wel en welke niet deugen, is het voor onze groep steeds duidelijk geweest dat Osteopathie op een academisch, wetenschappelijk niveau dient beoefend te worden. Dit om het vertrouwen van zowel de patiënt als van de verwijzer niet te beschamen en om op een veilige, verantwoorde manier tot de gewenste resultaten te komen.

Daarom vind u binnen onze praktijk uitsluitend Osteopaten die lid zijn van de B.V.O. (Belgische Vereniging Osteopathie), de oudste en meest gereputeerde beroepsvereniging van het land. Zij vertegenwoordigt uitsluitend academisch opgeleide Osteopaten.
Een grotere transparantie en kwaliteitsgarantie kunnen wij u niet bieden.